دریا
 
قالب وبلاگ
پيوندهای روزانه

نمی دانم خودش دوست دارد شاعر خطابش کنند یا محقق تاریخ یا خطاط یا مترجم برجسته قرآن و قرآن پژوه. هر چه هست دکتر علی موسوی گرمارودی با شعری که برای امام حسین وپیامبرسروده اند  برای شاعران این مرز وبوم حسرت برانگیز ست.

               

گزیدهای از شعر او در باره حسین

 درختان را دوست دارم  

 که به احترام تو قیام کرده اند

و آب را

           که مهر مادر توست . . . 

خون تو شرف را سرخ گون کرده است

 شفق ، آینه دار نجابتت ،

و فلق ، محرابی ،

که تو در آن

              نماز صبح شهادت گزارده ای

در فکر آن گودالم

که خون تو را مکیده است

هیچ گودالی چنین رفیع ندیده بودم

در حضیض هم می توان عزیز بود

از گودال بپرس

 


شمشیری که بر گلوی تو آمد

هر چیز و همه چیز را در کائنات

                 به دو پاره کرد

هر چه در سوی تو ، حسینی شد

               دیگر سو یزیدی

              که برخی یزیدی

                    و گرنه حسینی اند

خونی که از گلوی تو تراوید

همه چیز و هر چیز را در کائنات به دو پاره کرد

                       در رنگ !

اینک هر چیز یا سرخ است     یا حسینی نیست

آه ، ای مرگ تو معیار!

مرگت چنان زندگی را به سخره گرفت

و آن را بی قدر کرد

                که مردنی چنان

               غبطه بزرگ زندگانی شد

خونت

       با خون بهایت ، حقیقت

      در یک تراز ایستاد

و عزمت ، ضامن دوام جهان شد

         - که جهان با دروغ می پاشد -

و خون تو امضای راستی است

تو را باید در راستی دید

....................

   آفتاب لایق نیست

     وگرنه می گفتم

        جرقه نگاه توست!

تو تنها تر از شجاعت

در گوشه روشن وجدان تاریخ

 ایستاده ای

به پاسداری از حقیقت

 

  ...............    

 یزید کلمه نبود

  دروغ بود 

 زالویی درشت

        که اکسیژن هوا را می مکید

 

  مخَنثی که تهمتِ مردی بود

بوزینه‌ای با گناهی درشت :

«سرقت نام انسان»

 و صداقت

 

  و سلام بر تو

 که مظلوم ترینی

 نه از آن جهت که عطشانت شهید کردند

 بل از آن رو که دشمنت این است

 مرگ سرخت

تنها نه نام یزید را شکست

 و کلمه ستم را بی سیرت کرد

 که فوج کلام را نیز در هم می شکند

 هیچ کلام بشری نیست

         که در مصاف تو نشکند

            ای شیر شکن

  خون تو بر کلمه فزون است

  ...................  

    مرگ تو ،

             مبدا تاریخ عشق

            آغاز رنگ سرخ

           معیار زندگی است

   خط با خون تو آغاز می شود

 از آن زمان که تو ایستادی

              دین راه افتاد

 و چون فرو افتادی

                      حق برخاست

  تو شکستی

  و " راستی " درست شد

   و از روانه خون تو

           بنیان ستم سست شد

 در پاییز مرگ تو

        بهاری جاودانه زایید

  گیاه رویید

          درخت بالید

  و هیچ شاخه نیست

    که شکوفه ای سرخ ندارد

  و اگر ندارد شاخه نیست

  هیزمی است ناروا بر درخت مانده

  تو ، راز مرگ را گشودی

  کدام گره ، با ناخن عزم تو وا نشد ؟

          شرف به دنبال تو

                  لابه کنان می دود

  تو ، فراتتر از حمیتی 

          نمازی ، نیتی

         یگانه ای ، وحدتی

 آه ! ای سبز

               ای سبز سرخ !

  ای شریف تر از پاکی

                  نجیب تر از هر خاکی

 ای شیرین سخت

           ای سخت شیرین!

  تو دهان تاریخ را آب انداخته ای

  ای بازوی حدید

                 شاهین میزان

                           مفهوم کتاب ، معنای قرآن!

 نگاهت سلسله تفاسیر

                    گام هایت وزنه خاک

                   و پشتوانه افلاک

 کجای خدای در تو جاری است  

                        کز لبانت آیه می تراود !

   عجبا 

         عجبا از تو عجبا ! 

  حیرانی مرا با تو پایانی نیست 

  چگونه با انگشتانه ای 

                         از کلمات 

                         اقیانوسی را می توان پیمانه کرد

   ...........................      
ای باغ بینش

ستم ، دشمنی زیباتر از تو ندارد

                    و مظلوم ، یاوری آشناتر از تو

 تو کلاس فشرده تاریخی 

 کربلای تو 

           مصاف نیست 

            منظومه بزرگ هستی است 

               طواف است 

  پایان سخن 

     پایان من است 

            تو انتها نداری  . . .

 

تهران-عاشورای 1400 هجری قمری (1358 هجری شمسی)

 

 

[ دوشنبه ٢٠ دی ۱۳۸٩ ] [ ۱۱:۳٠ ‎ق.ظ ] [ دریا ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

موضوعات وب
امکانات وب